RINA-KORAB finalisci konkursu autor Jerzy Czuczman zrzut z ekranu Marek Grzybowski
RINA-KORAB finalisci konkursu autor Jerzy Czuczman zrzut z ekranu Marek Grzybowski
Ekologia Morskie sprawy Redakcja poleca Za miedzą

Konkurs RINA-KORAB. Wiatr w śmigła inżynierów okrętowców

W czwartek 4 czerwca br. odbył się kolejny finał konkursu RINA-KORAB na najlepszą pracę magisterską obronioną na Wydziale Oceanotechniki i Okrętownictwa Politechniki Gdańskiej. Do konkursu dopuszczono 4 prace, które obroniono w 2020 r.

Ze względu na zagrożenie pandemią zarówno osoby dopuszczone do konkursu jak i publiczność uczestniczyli w przedsięwzięciu poprzez sieć informatyczną. Organizatorem konkursu jest Jerzy Czuczman, przedstawiciel polskiego oddziału Royal Institution of Naval Architects (RINA) oraz prof. dr hab. inż. Janusz Kozak, dziekan Wydziału Oceanotechniki i Okrętownictwa (WOiO).

Do finału zakwalifikowano prace czwórki absolwentów, którzy w prezentacjach mieli przedstawić cel pracy, najważniejsze tezy, problemy, które rozwiązali i praktyczną przydatność rozwiązań zaproponowanych w wyniku przeprowadzonych badań. –

Konkurs stanowi ważną część naszego procesu dydaktycznego

 – mówił dr inż. Hossein Ghaemi, Prodziekan ds. Kształcenia WOiO, przed rozpoczęciem prezentacji.

Farmy na kotwicy.

Katarzyna Warnke-Olejniczak zajęła się tematem na czasie, bo przeprowadziła badania związane z kotwiczeniem obiektów offshore, a skupiła się na kotwiczeniu elementów elektrowni wiatrowych. Temat pracy magisterskiej był typowo inżynierski:

„Dobór gabarytów pali ssących dla obiektów offshore (np. morskich elektrowni wiatrowych) na podstawie zadanego obciążenia oraz zadanej struktury dna (warstwa mułów i iłów na glinach zwałowych). Analiza sił wewnętrznych w palu, wstępny dobór grubości poszycia”.

RINA-KORAB finalisci KATARZYNA WARNKE zrzut z ekranu Marek Grzybowski
RINA-KORAB finalisci KATARZYNA WARNKE zrzut z ekranu Marek Grzybowski

Przytaczam temat w całości, by każdy czytelnik mógł zorientować się z jakimi problemami technicznymi spotykają się inżynierowie budujący morskie farmy wiatrowe. Promotor dr inż. Paweł Dymarski uznał, że studentka poradzi sobie z tematem i „wrzucił ją na głęboką wodę”. Okazało się, że tak trudny temat nie tylko da się w sposób poprawny rozwiązać ale i przystępnie przedstawić, co znalazło uznanie w oczach komisji konkursowej. Wniosek był jeden, że Katarzyna poradziłaby by sobie z zakotwiczeniem wieży z elektrownią wiatrową.

Wiatr pod kontrolą.

W konkursie była również druga praca poświęcona elektrowniom wiatrowym. Do zagadnienia podszedł ambitnie Piotr Winiarz, który postanowił zaprojektować platformę pływającą morskiej turbiny wiatrowej dla akwenu o głębokości 60 m. A więc pasującej jak ulał do polskich warunków. W tym przypadku również promotorem był dr inż. Paweł Dymarski, który zadał studentowi zadanie dokonania analizy hydrostatyki obiektu, wstępnej analizy reakcji hydrodynamicznych oraz określenia sił w elementach układu kotwiczenia. Piotr podszedł do zagadnienia bardzo ambitnie, bo rozwiązania inżynierskie poprzedził szeroką analizą rynku.

Podkreślił, że pływająca flota wiatrowa w Europie może generować 45 MW. Jest to największy morski potencjał na świecie (zapewnia 70% mocy światowej) i w dalszym ciągu się rozbudowuje. Autor zaprezentował dojrzały projekt turbiny, model platformy i projekt systemu kotwiczenia. Ważną częścią badań była identyfikacja obciążeń dynamicznych oraz analiza hydrostatyki, dyfrakcji i hydrodynamiki. Koncepcja morskiej turbiny wiatrowej przyjęta została przez komisję konkursową z dużym zainteresowaniem.

RINA-KORAB finalisci PIOTR WINIARZ MODEL PLATFORMY zrzut z ekranu Marek Grzybowski

Po wysłuchaniu obu prac jestem przekonany, że mamy nie tylko wyznaczone akweny dla farm wiatrowych w polskiej strefie gospodarczej ale i młodych inżynierów, którzy poradzą sobie z ich zaprojektowaniem i rozmieszczeniem na polskim szelfie. A trzeba zaznaczyć, że Polska w morskiej energetyce nawet nie raczkuje. Bowiem w Europie farmy wiatrowe ma już 12 krajów. Na 110 farmach wiatrowych pracuje ponad 5 tys. turbin o łącznej mocy ponad 22 tys. MW. Przy czym ponad 45% mocy wytwarzają farmy pracujące na morzach Wielkiej Brytanii, a prawie 44% farmy niemieckie. Polska nie mieści się nawet w pozycji „inne” kraje, które pozyskują z wiatru 311 MW.

Ekologia w silniku.

Dwóch kolejnych absolwentów Wydziału OiO zajęło się silnikami. Damian Bojar otrzymał tytuł mgr. inż. za zbadanie wpływu obciążenia silnika o zapłonie samoczynnym na emisję wybranych składników spalin wylotowych, a Jerzy Michniewicz za opracowanie systemu monitorowania i analizy stanu silnika głównego statku w oparciu o długoterminową obserwację jednostkowego zużycia paliwa

RINA-KORAB finalisci DAMIAN BOJAR stanowisko badawcze zrzut z ekranu Marek Grzybowski
RINA-KORAB finalisci DAMIAN BOJAR stanowisko badawcze zrzut z ekranu Marek Grzybowski

Pierwszy na specjalnym stanowisku zbadał jaki jest poziomo zanieczyszczeń emitowanych przez silnik poddany różnym obciążeniom.

Z kolei Jerzy Michniewicz przebadał funkcjonowanie siłowni na kilku małych kontenerowcach i opracował model referencyjny. Doszedł również do interesujących ustaleń dotyczących wpływu warunków środowiskowych oraz wpływu dolnej wartości opałowej na zużycie paliwa. Co ważne badania mają charakter użytkowy, bowiem prowadzone były w firmie, która monitoruje pracę siłowni na statkach w warunkach rzeczywistych.

Te prezentacje również przyjęte zostały przez komisję z dużym zainteresowaniem. Komisja konkursowa zdecydowała się przyznać pierwsze miejsce mgr inż. Piotrowi Winiarzowi, a pozostałym uczestnikom wyróżnienia. Finaliści otrzymują członkostwo RINA i TOP KORAB. Przy czym Zwycięzca konkursu przez dwa lata zwolniony jest z płacenia składek, a pozostali uczestnicy finału nie muszą płacić składek przez rok.

Organizator konkursu

Towarzystwo Okrętowców Polskich KORAB, nawiązuje do historii utworzonego w 1924 r. Koła Studentów Polaków Techniki Okrętowej Politechniki Gdańskiej KORAB. Towarzystwo współpracuje z The Royal Institution of Naval Architects RINA od 1998r. Wydział Oceanotechniki i Okrętownictwa kontynuuje tradycje Wydziału Budowy Okrętów i Maszyn Okrętowych, jednego z sześciu wydziałów utworzonej w 1904 r. Królewskiej Politechniki w Gdańsku (Königliche Techniche Hochschule zu Danzig). W 1945 r. powołano Wydział Budowy Okrętów, który wyróżniał Politechnikę Gdańską spośród innych uczelni i długi czas stanowił o jej atrakcyjności. Aktualna nazwa, Wydział Oceanotechniki i Okrętownictwa, informuje o rozszerzeniu obszaru aktywności badawczej i edukacyjnej wydziału o nowe obszary eksploracji i eksploatacji mórz, czego m.in. dowodem są prace uczestniczące w konkursach RINA-KORAB.

Tekst i zrzuty z ekranu: Marek Grzybowski, Konkurs RINA-KORAB na Wydziale Oceanotechniki i Okrętownictwa w dniu 04.06.2020 r.

Powiązane tematycznie

Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments

Wykorzystujemy pliki cookies do prawidłowego działania serwisu, aby oferować funkcje społecznościowe, analizować ruch na portalu i prowadzić działania marketingowe. Więcej informacji znajdziesz w polityce prywatności. Czy zgadzasz się na wykorzystywanie plików cookies? Akceptuję Wyjaśnienie